Tworząc wykres w Excelu można dodać do niego linię trendu. Linia trendu pozwala na oszacowanie przyszłych wartości, które mogą zostać osiągnięte przez dane zjawisko. Może nie jest to dobre przybliżenie, ale jest to zawsze jakiś punkt odniesienia.

Dodatkowo na wykresie można pokazać wzór za pomocą, którego została wyznaczona linia trendu. Mając ten wzór możemy już samodzielnie wyznaczać wartości w przyszłości. Pewnym problemem jest fakt, że aby wyznaczyć wzór, należało zrobić wykres. Dodatkowo każdorazowa zmiana danych powoduje zmianę tego wzoru, co wiąże się ze zmianą formuły i ponownym jej wprowadzeniem.

Każdorazowo otworzenie skoroszytu powoduje otworzenie ostatnio używanego arkusza. Czasami istnieje potrzeba wyświetlania konkretnego arkusza za każdym razem. Tak, aby przy każdym otworzeniu skoroszytu, użytkownik zobaczył to samo. Nie zależnie, w jakim stanie zapisany był ostatnio plik.

W wielu firmach stworzone są różnego rodzaju formularze, w których zaszyta jest funkcjonalność. Bardzo często robione jest to za pomocą makr VBA. Makra mogą robić różne czynności, których użytkownik nie powinien móc przerwać. Należy zdać sobie sprawę, że przerwanie wykonywania makr zaszytych w arkuszu może doprowadzić do bardzo poważnych konsekwencji.

Wraz z pojawieniem się Excela 2007 pojawiło się nowe menu. Zastąpiło ono dotychczas znany interfejs. Teraz większa część funkcji, która była bardzo głęboko schowana w opcjach menu została wyciągnięta na wierzch. Uważam, że był to krok w słusznym kierunku. I dzięki temu praca w Excelu stała się prostsza dla początkujących użytkowników.

Formatowanie warunkowe jest jedną z bardziej przydatnych funkcji w Excelu. Początkujący użytkownicy na początku nie doceniają tej funkcjonalności. Doświadczony użytkownik, bardzo często nie może się bez niej obejść. Dzięki niej można zaznaczyć najbardziej interesujące nas dane. Z tego powodu funkcjonalność ta została bardzo znacznie rozbudowana w wersji 2007 Excela w stosunku do wersji 2003.

Ostatnio pracując z Excelem spotkałem się z problemem numeru tygodnia. Mając podaną datę chciałem uzyskać numer tygodnia kalendarzowego w roku, w który ta data wypada. Na początku zignorowałem lekko ten problem, bo przecież jest funkcja wbudowana, która robi dokładnie to co chcę osiągnąć. Czy jednak jest to samo?

Obecnie w pracy dwa monitory stały już się standardem. Nawet jeśli nie są to dwa samodzielne monitory, to bardzo często spotyka się połączenie monitora LCD z monitorem z laptopa. Wiele osób w takiej sytuacji zastanawia się, czy można uruchomić dwa osobne Excele, tak aby na każdym monitorze można było wyświetlić osobny arkusz. Domyślna konfiguracja oczywiście nie pozwala na to.

Mnogość wersji Excela, a tym samym i pakietu Office może powodować trudności we wdrażaniu dokumentów w firmie. Bardzo często zdarza się, że w ramach jednej organizacji występują różne wersje narzędzia. W przypadku, gdy dokumenty zawierają kod wykonywalny może dojść do sytuacji, w której będą one mogłyby być otworzone tylko na niektórych komputerach.

Tworząc kod w Visual Basicu niejednokrotnie wykorzystywane są operacje polegające na zmianie numerów wierszy i kolumn. W przypadku wierszy nie jest to problemem ponieważ odwołania do nich są w postaci numerycznej. Inaczej ma się sprawa kolumn. Owszem, tu również można odwoływać się za pomocą postaci numerycznej, ale czasami jest to niemożliwe, bądź też niewygodne.

W trakcie prac nad różnymi arkuszami kalkulacyjnymi pojawia się czasem potrzeba konwersji tekstu na liczbą, bądź wydobycie liczby z tekstu. W pierwszym przypadku sprawa jest prosta ponieważ wystarczy pomnożyć tekst przez 1 i otrzymamy już liczbę. Drugi przypadek jest bardziej skomplikowany.

W Excelu oprócz wartości przechowywanych bezpośrednio w komórkach spotkać się można również z tendencja do przechowywania ważnych informacji w polach komentarza. W przypadku, gdy komórka zawiera wartość kwotową w komentarzach można często spotkać objaśnienia tej kwoty, lub nawet rozbicie jej na części składowe. Bardzo często pojawia się potrzeba przeniesienia informacji zawartej w komentarzu do pola komórki.

W pracy z Excelem pojawia się dość często potrzeba ukrycia pewnych arkuszy. Jest ona spowodowana bardzo często koniecznością zrobienia porządku na liście arkuszy. W takich ukrytych arkuszach można przechowywać, część obliczeń, których nie chcemy w sposób jawny prezentować, dane do tabel przestawnych, jak również wartości (słowniki) na podstawie których tworzone są listy rozwijane.

Tworząc różnego rodzaju raporty bardzo często pojawia się problem z formatowaniem wierszy / kolumn. Pozostawienie ich bez formatowania powoduje, że stają się one mało czytelne. Zwiększenie czytelności można uzyskać formatując odpowiednio wiersze / kolumny / dodając cień / wypełnienie w co którymś wierszu / kolumnie. Operację te można wykonać formatując każdy wiersz osobno, ale zajmie to bardzo dużo czasu.

W pracy z arkuszami zawierającymi dużą ilość danych powiania się często potrzeba znalezienia wartości, które się powtarzają bądź występują określoną ilość razy. W tym celu można wykorzystać możliwości jakie daje nam formatowanie warunkowe.

W bardzo dużych arkuszach kalkulacyjnych, w których liczba wierszy wyrażona jest w setkach, tysiącach, bardzo często pojawia się potrzeba sprawdzenia, czy w danej kolumnie, wierszu występuje jakiś błąd. Można oczywiście tą czynność wykonać w sposób bardzo pracochłonny ? przeglądając arkusz z danymi. Niestety nawet jeśli zostanie użyte formatowanie warunkowe do zaznaczenia komórek z błędem będzie to proces bardzo pracochłonny i narażony na wystąpienie błędu.

Problem, którego rozwiązanie zostanie dziś pokazane związany jest z hiperłączami. Czasami występuje potrzeba zmiany komórki, w której jest hiperłącze na komórkę w której znajduje się tylko adres z danego hiperłącza w postaci tekstowej. Tak, aby kliknięcie na danej komórce nie powodowało przejścia pod adres wskazywany przez hiperłącze.

Makro przedstawione w dalszej części wiadomości pozwala na wydobycie z tekstu pierwszego adresu e-mail. Jeżeli adres ten nie zostanie znaleziony to makro zwraca wartość pustą. W celu ułatwienia używanie tego makra zostało ono zaimplementowane jako funkcja użytkownika o nazwie ExtractEmailAddress.

W codziennej pracy często tworzone są raporty, w których pojawiają się błędy (np. #N/D!, #DZIEL/0!). Niejednokrotnie błędy te zostawia się specjalnie i nie można ich usunąć. W tym momencie pojawia się problem - funkcje wyliczające zamiast poprawnych wartości pokazują błędy, które wystąpiły wcześniej. Z tym problemem bardzo łatwo można sobie poradzić wykorzystując funkcje tablicowe.

W wielu opracowaniach można spotkać wykresy w postaci wskaźnika. Przedstawia się na nich najczęściej wartości służące ocenia danego zjawiska. Standardowo Excel w swoich wykresach nie ma takiego, ale za pomocą pewnej sztuczki można zrobić taki wykres.

Jedną z bardziej użytecznych funkcji w Excelu jest WYSZUKAJ.PIONOWO. Dzięki jej zastosowaniu można ułatwić sobie pracę w Excelu. Jej celem jest wyszukanie wartości z pierwszej kolumny i zwrócenie wartości z innej kolumny w tym samym wierszu.

Niejednokrotnie w trakcie pracy z Excelem występuje potrzeba ograniczenia wartości, które może wpisać użytkownik w dane pole. Najlepszym rozwiązaniem jest wtedy stworzenie możliwości wybrania tych wartości z listy. Rozwiązanie takie pozwala również ograniczyć możliwość wystąpienia błędów w dalszej części Excela ponieważ użytkownik nie ma możliwości wpisania niepoprawnej wartości.

Dość często wykonywaną czynnością w Excelu jest scalanie komórek. Niestety dla tej czynności nie został przewidziany żaden skrót klawiszowy. Można użyć do tego przycisku "Scal i wyśrodkuj" na pasku narzędzi, ale nawet to rozwiązanie nie jest zbyt wygodne, w przypadku dość częstego scalania komórek.

Znalezienie maksymalnej wartości występującej w pewnym zakresie komórek nie stanowi problemu nawet dla początkującego użytkownika pakietu Excel. Problem pojawia się natomiast w sytuacji, gdy  nie interesuje nas sama wartość, a miejsce jej występowania - adres komórki.

Jednym z częściej pojawiających się błędów w trakcie pracy z Excelem jest błąd #N/D!. Spowodowany jest on najczęściej dwoma rzeczami: odwołaniem do komórki w której występuje taki sam błąd, bądź też w sytuacji gdy funkcja wyszukująca nie może znaleźć pasującej wartości. Niejednokrotnie jego wystąpienie nie oznacza błędu, a zamierzoną sytuację. W takich sytuacjach należy zastanowić się jak obsłużyć ten błąd.

Niejednokrotnie występuje potrzeba użycia Excela do pokazania jakiś zależności w postaci wskaźników. Niestety domyślnie zdefiniowane wykresy na to nie pozwalają. Z pomocą przychodzi własna fantazja. Bardzo często można za pomocą formatowania warunkowego zrobić różnego rodzaju wykresy przypominające wskaźniki. O jednym z takich wykresów jest ten artykuł.