Tworząc wykres w Excelu można dodać do niego linię trendu. Linia trendu pozwala na oszacowanie przyszłych wartości, które mogą zostać osiągnięte przez dane zjawisko. Może nie jest to dobre przybliżenie, ale jest to zawsze jakiś punkt odniesienia.

Dodatkowo na wykresie można pokazać wzór za pomocą, którego została wyznaczona linia trendu. Mając ten wzór możemy już samodzielnie wyznaczać wartości w przyszłości. Pewnym problemem jest fakt, że aby wyznaczyć wzór, należało zrobić wykres. Dodatkowo każdorazowa zmiana danych powoduje zmianę tego wzoru, co wiąże się ze zmianą formuły i ponownym jej wprowadzeniem.

Najlepszym rozwiązaniem byłoby zastosowanie formuły do obliczania tych wartości. Excel domyślnie nie udostępnia funkcji, za pomocą, których można wyznaczyć potrzebne parametry. Z pomocą przychodzi wiedza ze statystyki i prognozowania. Zakładając, że mamy dwa zakresy nazwane x i y możemy napisać następujące wzory:

• trend liniowy:
  • wzór: y = m*x + b
  • m: =NACHYLENIE(y;x)
  • b: =ODCIĘTA(y;x)
• trend logarytmiczny:
  • wzór: y = (c * LN(x)) + b
  • c: =INDEKS(REGLINP(y; LN(x));1)
  • b: =INDEKS(REGLINP(y; LN(x));1;2)
• trend wielomianowy stopnia drugiego:
  • wzór: y = c2 * x^2 + c1 * x + b
  • c2: =INDEKS(REGLINP(y; x^{1;2});1)
  • c1: =INDEKS(REGLINP(y; x^{1;2});1;2)
  • b: =INDEKS(REGLINP(y; x^{1;2});1;3)
• trend wielomianowy stopnia trzeciego:
  • wzór: y = c3 * x^3 + c2 * x^2 + c1 * x + b
  • c3: =INDEKS(REGLINP(y; x^{1;2;3});1)
  • c2: =INDEKS(REGLINP(y; x^{1;2;3});1;2)
  • c1: =INDEKS(REGLINP(y; x^{1;2;3});1;3)
  • b: =INDEKS(REGLINP(y; x^{1;2;3});1;4)
• trend wielomianowy wyższych stopni ? równania i parametry wyznacza się przez analogię,
• trend potęgowy:
  • wzór: y = c * x ^ b
  • c: =EXP(INDEKS(REGLINP(LN(y);LN(x);;);1;2))
  • b: =INDEKS(REGLINP(LN(y);LN(x);;);1)
• trend wykładniczy:
  • wzór: y = c * e ^ (b * x)
  • c: =EXP(INDEKS(REGLINP(LN(y);x);1;2))
  • b: =INDEKS(REGLINP(LN(y);x);1)

Teraz wykorzystując te wzory można przystąpić do szacowania wartości przyszłych bez rysowania wykresu.